lumbale decompressie - laminectomie

lumbale decompressie - laminectomie

Inleiding

De lendenwervelzuil bestaat uit een keten van wervels, telkens met vooraan een wervellichaam, daarachter het ruggenmergkanaal en helemaal achteraan de wervelbogen. Tussen de wervellichamen bevindt zich de tussenwervelschijf of discus. Deze bestaat uit een rubberachtige ring met in het midden ervan een geleiachtige substantie. Het geheel werkt als een veersysteem. De rubberachtige ring heeft ook een stevige vasthechting aan de wervels boven en onder, zodat de bewegingen tussen deze twee wervels kan worden gecontroleerd. Achteraan wordt de verbinding tussen de wervels uitgemaakt door een klein gewricht dat links en rechts zit en de klassieke vorm van een gewricht vertoont met kraakbeen, een gewrichtskapsel, etc.

Veroudering veroorzaakt kleine scheurtjes in de rubberachtige ringen van de tussenwervelschijven. Hierdoor kan de ‘gel’ die centraal zit verplaatsen en uitdrogen. Soms verwekt dit proces pijn in de rug doch veelal verloopt het zonder klachten of symptomen. Naarmate veroudering optreedt, zal de hoogte van de tussenwervelschijven afnemen en zal de ruimte voor het zenuwweefsel verminderen. Het ruggenmergkanaal zal vernauwen, zodat een druk kan ontstaan op het ruggenmerg of de zenuwwortels. Dit kan niet alleen pijnklachten, maar ook uitvalsverschijnselen veroorzaken: gevoelsstoornissen of verlammingen, krachtsvermindering in de benen, met verlies van controle over ontlasting en urinelozing. In tegenstelling met een hernia is dit meestal een traag proces en treden de klachten zeer geleidelijk op. Typisch wordt stappen van langere afstanden problematisch. Men spreekt van de ‘etalageziekte’ waarbij korte afstanden stappen afgewisseld moeten worden met korte rustpauzes. Stappen gaat beter wanneer de romp licht vooroverbuigt, zoals met een winkelkarretje. Fietsen is meestal niet beperkt.

Behandelingsmogelijkheden

Het hierboven beschreven probleem kan op verschillende manieren behandeld worden. De bedoeling van de behandeling is steeds om op een aanvaardbare termijn de druk van het zenuwweefsel (ruggenmerg of zenuwwortels) weg te halen, vooraleer dit weefsel definitief beschadiging oploopt.

In een beginfase kan het probleem zonder operatie worden opgelost. Met één, twee, of drie epidurale infiltraties kan de inhoud van het ruggenmergkanaal inkrimpen, waardoor het zenuwweefsel relatief meer plaats krijgt. Het effect hiervan is tijdelijk maar kan soms meerdere maanden tot een jaar beterschap brengen.

Indien dit na verloop van tijd onvoldoende helpt, zal de behandelende geneesheer moeten overgaan tot een operatie. Het principe van deze operatie bestaat uit het vrijmaken van de zenuwstructuren (=het wegnemen van de druk op de zenuwstructuren), meestal door het verwijderen van de beenderige aanwassen die zich door de jaren heen gevormd hebben.

Ook progressieve uitvalsverschijnselen (= steeds meer gevoelsstoornissen of krachtvermindering, steeds meer controleverlies over ontlasting of urinelozing) kunnen een reden vormen om te beslissen tot een operatie. In dat geval is er meestal een geassociëerde hernia. In geval van snelle evolutie van de symptomen, moet de ingreep (semi-)urgent worden uitgevoerd.

Voorbereiding op de operatie

De patiënt wordt voor de operatie onderzocht voor mogelijke tegenaanwijzingen of risico’s. Allergieën, bepaalde problemen met vroegere verdovingen, algemene ziekten of vroegere operaties kunnen hierbij een rol spelen en moeten dus zeker aan de dokter vermeld worden, vooral ook aan de anesthesist die de leiding van de verdoving op zich zal nemen. Een aantal technische onderzoekingen zoals bloedafname, radiografie van de borstkas en een filmpje van het hart (EKG) kunnen vooraf nodig zijn. Alle ingenomen medicatie moet worden vermeld op voorhand omdat sommige van deze medicamenten speciale maatregelen vereisen voor de operatie of de verdoving. Bloedverdunners moeten in principe gestopt worden vóór een rugoperatie. De operatie gebeurt onder algemene verdoving. De specifieke problemen die hiermee kunnen gepaard gaan worden vóór de ingreep met de anesthesist besproken. Afhankelijk van het aantal te opereren niveau’s wordt tijdens de ingreep een urinesonde geplaatst voor maximaal 24u.

Indien de vernauwing van het ruggenmergkanaal mede veroorzaakt wordt door verschuiving van de wervels, is het mogelijk dat een fusie-operatie moet geassociëerd worden aan de decompressie. Dit maakt de ingreep groter, het ziekenhuisverblijf langer, en het post-operatieve verloop trager.  Zie hiervoor het hoofdstuk over lumbale fusie.

Ingreep

De patiënt wordt op zijn buikzijde geïnstalleerd op een speciaal kussen. De chirurg zal door een insnede in de rug de wervelzuil langs achter benaderen, tussen twee wervelbogen de ruggenmergzak en de zenuwwortels opzoeken en eromheen en ertussen op zoek gaan naar beenderige aanwassen die de druk op het zenuwweefsel veroorzaken. Hierbij moeten zenuwwortels wat opzij gelegd en dus gemanipuleerd worden. Deze operatie gebeurt microscopisch en kan ook endoscopisch gebeuren, afhankelijk van de locatie , van het aantal niveau’s, en van de lichaamsbouw. Bespreek de mogelijkheden met uw chirurg. . Aan het einde van de operatie wordt meestal een buisje in de wonde gelegd om gedurende de eerste 24 uur na de ingreep eventueel resterend bloed af te zuigen.

De wonde wordt gesloten en de patiënt op zijn rug in bed gelegd.

Na de operatie

  • Na ongeveer een uur in de ontwaakzaal gaat de patiënt terug naar zijn kamer op de hospitalisatieafdeling van Orthopedie.
  • Na één dag mag de patiënt onder begeleiding uit bed. De patiënt zal de eerste dag na de operatie een kwartier rechtzitten, nadat het buisje uit de operatiewonde werd verwijderd.
  • Wanneer na de operatie de patiënt in staat is een volledige gang in het ziekenhuis op en af te stappen en een trap te bestijgen/af te dalen, mag hij/zij naar huis (meestal is dit na 2 tot 3 dagen).
  • Het is dan voor een achttal weken verboden een voorovergebogen staande houding aan te nemen of gewichten te tillen. Korte wandelingen en fietstochten zijn wèl mogelijk.
  • Na deze periode zal geleidelijk gewerkt worden naar een normale activiteit met minimale rugbelasting en zal de patiënt aangeleerd worden rughygiëne te onderhouden. Eventueel kan de kinesist hiervoor geraadpleegd worden.

Pijn

  • Na de operatie is de pijn in de benen soms meteen weg, maar lang niet altijd.
  • In de rug is er altijd wat pijn ten gevolge van de operatie, vooral de eerste dagen. Hiervoor zullen pijnstillers worden toegediend.
  • De snelheid van het herstel zal natuurlijk afhangen van de ernst en de duur van de aandoening.
  • Langdurig bestaande pijnen of langdurig bestaande uitvalsverschijnselen genezen meestal veel trager en het herstel van zenuwen kan vele maanden tot zelfs een jaar duren. De uitstralingsklachten in de benen (pijn, krachtsvermindering of gevoelsverandering) herstellen al naargelang de ernst van het zenuwletsel sneller of trager en al dan niet volledig.
  • In de lage rug is er een behoorlijk grote kans dat na een lumbale decompressie een zekere hinder blijft bestaan (snellere vermoeidheid, last bij extreme bewegingen, last bij optillen van voorwerpen).
  • De meeste mensen worden volledig klachtenvrij wat betreft de hinder in de benen bij het stappen, maar behouden een gewoonlijk goed verdraagbare ruglast.

Opvolging na de operatie

Na de ingreep zal u door uw huisarts èn door uw specialist gevolgd worden.
Een controle raadpleging bij de specialist wordt meestal voorzien na 6 weken.
In geval van krachtverlies zal u ook kinesitherapie krijgen om de verzwakte spieren te trainen.

Mogelijke verwikkelingen

  • Elke operatie houdt een aantal mogelijke risico’s en verwikkelingen in. Door het gebruik van de modernste technieken en materialen probeert de chirurg deze risico’s tot een minimum te herleiden.
  • De recuperatie van de gang kan plotseling en snel zijn na de operatie, maar kan ook heel lang op zich laten wachten en zelfs soms niet volledig zijn.
  • Soms kan er, bij het vrij leggen van het zenuwweefsel, tijdens de ingreep een prikkeling van de zenuw ontstaan met tijdelijke gevoelsstoornissen of tijdelijke krachtsvermindering in een deel van het been als gevolg. Het herstel kan enkele dagen tot meerdere maanden duren.
  • Bij het vrij leggen van het zenuwweefsel kan er soms een lek ontstaan in de ruggenmergomhulling waardoor het ruggenmergvocht lekt. Dit kan na de operatie hevige hoofdpijn en misselijkheid veroorzaken wanneer de patiënt rechtkomt. Dit verdwijnt meestal spontaan na een paar dagen.
  • Zoals bij elke operatie kan ook hier een nabloeding optreden. Verschil met andere operaties is echter dat het zich opstapelend bloed in de wonde soms een druk op het ruggenmerg kan creëren waardoor de noodzaak ontstaat de wonde terug te openen. Hierdoor kan uw verblijf in het ziekenhuis enkele dagen verlengd worden, doch het verloop van uw herstel zal onveranderd blijven.
  • Eveneens zoals bij elke operatie kan ook hier een microbe in de wonde terechtkomen en een infectie veroorzaken. In dat geval moeten antibiotica gestart worden.

Contact

Campus Dendermonde

Kroonveldlaan 50, 9200

Dendermonde

+32 (0)52 25.26.07

————————————–

Privépraktijk Orthomondo

Noordlaan 111a,

9200 Dendermonde

+32 (0)52 21.75.21

————————————–

Campus Zele

Koevliet 6, 9240 Zele

+32 (0)52 45.64.95

Contact

Campus Dendermonde

Kroonveldlaan 50, 9200

Dendermonde

052/25.26.07

————————————–

Privépraktijk Orthomondo

Noordlaan 111a,

9200 Dendermonde

052/21.75.21

————————————–

Campus Zele

Koevliet 6, 9240 Zele

052/45.64.95